دانشگاه امام صادق علیه السلام اندیشه مدیریت راهبردی 2383-0891 مقالات آماده انتشار 2026 08 23 Governing Urban Social Entrepreneurship Ecosystems for Public Value Creation: A Conceptual Model and the Role of Sixth Period Urban Management حکمرانی زیست‌بوم کارآفرینی اجتماعی شهری در مسیر خلق ارزش عمومی: ارائه مدل مفهومی و تبیین نقش مدیریت شهری ششم 78268 10.30497/smt.2026.250646.3748 FA نسترن افشم استادیار گروه کارآفرینی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. 0000-0002-1375-8772 Journal Article 2026 06 27 The increasing complexity of urban social challenges and the limitations of traditional urban management approaches have emphasized the need for network-based and participatory governance models. The urban social entrepreneurship ecosystem provides a framework for integrating institutional, social, and entrepreneurial capacities to address public challenges and create social value. However, existing entrepreneurial ecosystem literature has predominantly focused on economic growth and business performance, with limited attention to governance mechanisms and public value creation in urban contexts. This study develops aconceptual model for governing urban social entrepreneurship ecosystems and examines the role of urban management, particularly within the policy orientations of the sixth period of Islamic City Councils, in shaping and guiding this ecosystem. Using a qualitative approach, the study applies thematic analysis to scientific documents in the fields of entrepreneurial ecosystems, social entrepreneurship, and urban governance based on Clarke’s method. The findings identify six core components: facilitating urban governance, actor networks, enabling capabilities, social capital, supportive infrastructure, and public value creation outcomes. The results demonstrate that urban management acts as an institutional architect by facilitating collaboration, strengthening stakeholder engagement. پیچیدگی فزاینده مسائل اجتماعی در شهرهای معاصر و ناکارآمدی رویکردهای سنتی مدیریت شهری، ضرورت بازاندیشی در الگوهای حکمرانی و حرکت به‌سوی سازوکارهای شبکه‌ای و مشارکتی را برجسته کرده است. در این میان، زیست‌بوم کارآفرینی اجتماعی شهری به‌عنوان چارچوبی نوظهور، امکان هم‌افزایی میان ظرفیت‌های نهادی، اجتماعی و کارآفرینانه را برای حل مسائل عمومی و خلق ارزش اجتماعی فراهم می‌سازد. با وجود گسترش ادبیات زیست‌بوم‌های کارآفرینی، بخش قابل‌توجهی از مطالعات بر رشد اقتصادی و عملکرد کسب‌وکارها متمرکز بوده و ابعاد حکمرانی و خلق ارزش عمومی در بستر شهری کمتر مورد توجه قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف توسعه مدلی مفهومی برای حکمرانی زیست‌بوم کارآفرینی اجتماعی شهری و تبیین نقش مدیریت شهری، به‌ویژه در چارچوب رویکردهای مدیریت شهری دوره ششم شوراهای اسلامی شهر، در شکل‌دهی و هدایت این زیست‌بوم انجام شده است. این مطالعه با رویکرد کیفی و مبتنی بر تحلیل مضمون اسناد علمی مرتبط با سه حوزه زیست‌بوم کارآفرینی، کارآفرینی اجتماعی و حکمرانی شهری انجام شده و داده‌ها با استفاده از روش تحلیل مضمون براون و کلارک تحلیل و سازمان‌دهی شده‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهد که زیست‌بوم کارآفرینی اجتماعی شهری از شش مؤلفه کلیدی شامل حکمرانی تسهیلگر شهری، شبکه بازیگران، قابلیت‌های توانمندساز، سرمایه اجتماعی، زیرساخت‌های پشتیبان و پیامدهای خلق ارزش عمومی تشکیل شده است. در این میان، حکمرانی تسهیلگر شهری با تأکید بر رویکردهای مشارکتی و محله‌محور، نقش محرک نهادی را ایفا کرده و زمینه شکل‌گیری تعاملات شبکه‌ای و فعال‌سازی ظرفیت‌های زیست‌بوم را فراهم می‌کند. نتایج پژوهش نشان می‌دهد مدیریت شهری در این چارچوب صرفاً نقش اجرایی ندارد، بلکه به‌عنوان معمار نهادی زیست‌بوم، از طریق تنظیم قواعد تعامل، تقویت مشارکت ذی‌نفعان و تسهیل جریان منابع، زمینه خلق ارزش عمومی را فراهم می‌سازد. https://smt.isu.ac.ir/article_78268_7cb43cbcf50b923a4ab7886870027cc0.pdf