بررسی و تحلیل عشق به برند و نفرت از برند سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران در میان مخاطبان

امروزه رسانه‌ها نقش مهمی در جهت‌دهی به افکار عمومی و جلب‌اعتماد مخاطبان دارند و رسانه ملی ایران در رقابت فزاینده با رسانه‌های داخلی و خارجی نیازمند شناخت عوامل مؤثر بر نگرش مخاطبان است. هدف پژوهش حاضر بررسی دو احساس متضاد «عشق به برند» و «نفرت از برند» نسبت به صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران در میان دانشجویان دانشگاه قم بود. این پژوهش از نوع کاربردی و با رویکرد آمیخته (کیفی-کمی) انجام شد. در بخش کیفی، داده‌ها از طریق ۱۲ مصاحبه نیمه‌ساختاریافته و با روش نمونه‌گیری در دسترس تا اشباع نظری گردآوری و با تحلیل مضمون بررسی شد. در بخش کمی، پرسش‌نامه محقق‌ساخته بین ۳۹۹ دانشجو (بر اساس فرمول کوکران) توزیع و داده‌ها با نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۵ تحلیل گردید. یافته‌ها نشان داد سطح عشق به برند پایین و نفرت از برند در سطح متوسط روبه‌بالا قرار دارد. افزایش سطح تحصیلات و ساعات تماشای تلویزیون با عشق بیشتر و نفرت کمتر همراه بود، درحالی‌که تفاوت معناداری بر حسب جنسیت مشاهده نشد. در میان عوامل عشق، «پخش زنده مسابقات ورزشی» و «خاطره‌انگیزی برنامه‌های قدیمی» بیشترین نقش را داشتند و در میان عوامل نفرت، «تکراری بودن برنامه‌ها» و «تبلیغات بیش از حد» مهم‌ترین دلایل نارضایتی بودند. بازسازی رابطه مثبت با مخاطبان نیازمند نوآوری محتوایی، ارتقای کیفیت برنامه‌ها، کاهش تبلیغات مزاحم و بازتعریف سیاست‌های خبری شفاف است.