حاجیپورساردویی، سیمین (۱۳۹۶). مطالعه رفتار انتخاباتی شهروندان تهرانی؛ مطالعه موردی: شورای شهر تهران. پژوهشنامه علوم سیاسی. ۱۲ (47). ۷۹-۱۰۴.
دارابی، علی (۱۳۸۸). جامعهشناسی انتخابات و رفتار انتخاباتی در جمهوری اسلامی ایران. سیاست خارجی. 23 (2). ۱-۲۰.
شاهعلی، احمدرضا؛ اسدی، مهدی و آقابابایی، مهدی (۱۴۰۰). عوامل مؤثر بر رفتار انتخاباتی رأیدهندگان در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۴۰۰ (مطالعه موردی شهروندان منطقه هشت شهر تهران). فصلنامه جامعهشناسی سیاسی ایران. 4 (1). ۷۴-۹۸.
صفریشالی، رضا (۱۳۹۵). بررسی رفتار رأیدهندگی ایرانیان در انتخابات مجلس شورای اسلامی. مطالعات انقلاب اسلامی. 13 (46). ۱۰۵-۱۳۰.
عابدیجعفری، حسن؛ تسلیمی، محمدسعید؛ فقیهی، ابوالحسن و شیخزاده، محمد (۱۳۹۰). تحلیل مضمون و شبکه مضامین: روشی ساده و کارآمد برای تبیین الگوهای موجود در دادههای کیفی. اندیشه مدیریت راهبردی. 5 (2). 151-198.
قاسمی، حمید و همکاران. ویراست هجدهم (۱۴۰۰).
جعفریایمنآبادی، زکریا (۱۳۷۳). بررسی جامعهشناختی دوره چهارم مجلس شورای اسلامی با تاکید بر اختلاف نظرهای دو جناح اصلی.
حقیقی، علیمحمد و کولایی، حدیث (۱۳۹۶). بررسی تحولات دوره ششم و هفتم مجلس شورای اسلامی.
Dean, D., & Croft, R. (2009). Reason and choice: A conceptual study of consumer decision making and electoral behavior. Journal of Political Marketing. 8 (2). 130–146.
O’Cass, A., & Pecotich, A. (2005). The dynamics of voter behavior and influence processes in electoral markets: A consumer behavior perspective. Journal of Business Research. 58 (4). 406–413
Gregor, M., & Matušková, A. (2014). Electoral campaigns and marketing strategy – The case study of Karel Schwarzenberg’s campaign. Czech Journal of Social Sciences, Business and Economics. 3 (4). 25–30.
Silva e Silva, I., & Leandro, A. (2025). El poder de la marca personal en el marketing político [The power of personal branding in political marketing]. Revista Latina de Comunicación Social.1 (84). 1–17.
Van Erkel, P. F. A., Thijssen, P., & Van Aelst, P. (2016). One for all or all for one: The electoral effects of personalized campaign strategies. Acta Politica: International Journal of Political Science. Advance online publication.
Simon, H. A. (1982). Models of bounded rationality: Vol. 1. Economic analysis and public policy. MIT Press.
Cwalina, W., Falkowski, A., & Newman, B. I. (2015). Political marketing: Theoretical and strategic foundations. Routledge.
Lau, R. R., & Rovner, I. B. (2009). Negative campaigning. Annual Review of Political Science. 12 (1). 285–306.
Hajipour Sardouei, S. (2017). Study of electoral behavior of Tehran citizens; Case study: Tehran City Council. Journal of Political Science. 12 (47). 79–104.(In Persian)
Darabi, A. (2009). Sociology of elections and electoral behavior in the Islamic Republic of Iran. Foreign Policy. 23 (2). 1–20. (In Persian)
Shah-Ali, A., Asadi, M., & Aghababaei, M. (2021). Factors affecting the electoral behavior of voters in the 1400 presidential election (Case study: Citizens of District 8 of Tehran). Iranian Journal of Political Sociology. 4 (1). 74–98. (In Persian)
Safari-Shali, R. (2016). Investigating the voting behavior of Iranians in the elections of the Islamic Consultative Assembly. Islamic Revolution Studies. 13 (46). 105–130. (In Persian)
Abedi Jafari, H., Taslimi, M. S., Faghihi, A., & Sheikhzadeh, M. (2011). Thematic analysis and thematic network: A simple and efficient method for explaining patterns in qualitative data. Journal of Strategic Management Studies. 5 (2). 151–198. (In Persian)
Ghasemi, H., et al. (2021). Research reference (18th ed.). Andisheh Ara.
Jafari Imenabadi, Z. (1994). A sociological study of the fourth term of the Islamic Consultative Assembly with an emphasis on differences of opinion between the two main factions [Master’s thesis/Research project]. (In Persian)
Haghighi, A. M., & Koulaei, H. (2017). Investigating the developments of the sixth and seventh terms of the Islamic Consultative Assembly. (In Persian)
اندیشه مدیریت راهبردی