شناسایی نقاط اهرمی ارتقای سرمایه اجتماعی با رویکرد تفکر سیستمی، مورد مطالعه دوره ششم شهرداری تهران

این پژوهش با هدف شناسایی نقاط اهرمی ارتقای سرمایه اجتماعی در دوره ششم شهرداری تهران و با اتخاذ رویکرد تفکر سیستمی انجام شده است. داده‌ها از سه منبع اسناد سیاستی دوره ششم، منابع علمی و مصاحبه با خبرگان گردآوری و با تلفیق چارچوب دوازده‌گانه نقاط اهرمی و کهن‌الگوهای سیستمی تحلیل شده‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهد که پویایی‌های سرمایه اجتماعی در این دوره در سه محور حاشیه‌نشینی و نابرابری فضایی، مشارکت شهروندی و اعتماد عمومی، و شفافیت نهادی و اعتماد به مدیریت شهری قابل تبیین است. تحلیل کهن‌الگویی، تسلط الگوهای تراژدی مشترکات، راه‌حل‌هایی که شکست می‌خورند، انتقال فشار و موفقیت برای موفق‌ها را در این محورها آشکار ساخت. بر این اساس، نقاط اهرمی مداخله‌پذیر در سه سطح قابل تفکیک شناسایی شدند: سطح عملیاتی شامل پارامترها، بافرها و ساختار جریان‌ها؛ سطح ساختاری شامل تأخیرها، بازخوردها، جریان اطلاعات و قواعد؛ و سطح پارادایمیک شامل اهداف، پارادایم و فراپارادایم. یافته‌ها نشان می‌دهد که ارتقای پایدار سرمایه اجتماعی مستلزم جابه‌جایی کانون مداخله از سطوح پارامتریک و عملیاتی به سطوح قواعد، اهداف و پارادایم است.